Voldoening

“Ik kan dit.” Na zo’n twintig keer dit mantra te hebben herhaald voor de spiegel, leek de zelfverzekerdheid langzaam weg te ebben. Ik zie er goed uit. Mijn lange, bruine haren straks samengetrokken in een paardenstaart, mascara en felrode lippenstift. Het uiterlijk vertoont in ieder geval geen barstjes. Als laatste trek ik mijn zwarte stiletto’s aan. Erg fijn zitten ze niet, maar comfort was ook niet het doel toen ik deze absurd hoge en dure looppalen betaalde. 
Na een ritje van ongeveer vijftien minuten in mijn Golf, kom ik aan bij het leegstaande fabriekspand. Een diepe zucht, schouders losschudden en werk aan de winkel.
Met elke stap die ik neem, groeit mijn innerlijke zelf. Ik stap het pand binnen en zie hem daar zitten. Geknield, geblinddoekt en alleen een verschoten spijkerbroek aan. Van een afstandje blijf ik even staan kijken naar dit scharminkel. Op zich is hij niet vervelend om te zien. Goed lijf en van wat ik kan zien, een aristocratisch gezicht. Met langzame passen begin ik om hem heen te cirkelen. Zijn ademhaling versnelt en de spieren in zijn schouders spannen zo nu en dan samen. Wanneer ik achter hem sta, grijp ik een bos lokken en trek zijn hoofd achterover. “Zo, dus jij houdt ervan om door een vrouw gedomineerd te worden.” Zacht hoor ik een “Ja mevrouw”. Ik laat zijn haar los en ga voor hem staan. Met de hak van mijn stiletto oefen ik druk uit op de duidelijke bobbel in zijn spijkerbroek. Een combinatie van een kreun  en pijn komt uit zijn mond. Met nog iets meer druk, zet ik mij af en bedenk wat ik met deze stakker zal gaan doen. Met mijn hoofd schuin kijk ik nogmaals naar zijn lichaam. Zijn rug lijkt me een mooi beginpunt. Ik strek mijn vingers en zet mijn nagels diep in zijn schouderbladen. Langzaam en met behoorlijk wat kracht laat ik mijn gemanicuurde vingertoppen over zijn rug naar beneden krassen. Het veroorzaakt lange, dieprode groeven die me.voldoening geven. Als reactie krijgt mijn slachtoffer kippenvel over zijn gehele lichaam. Nu we mooi zijn opgewarmd, kan het echte werk beginnen. Ik beveel hem te gaan staan en ik trek zijn broek op zijn enkels. Met een cane bewerk ik heel zijn lichaam. Ik houd me niet in en bekommer me niet om zijn gejammer of zijn kreunen. Ik verlies mijzelf in dit spel en ik weet hoe het gaat eindigen.
Als een braaf hondje knielt hij voor me neer en opent zijn mond wanneer ik dit zeg. Mijn leren rokje schuif ik iets opzij en ik laat hem mij proeven. Als een uitgehongerd kind likt, zuigt en eet hij me vol overgave op. Mijn bloed stroomt als een wilde rivier door mijn lichaam. Ik voel dat ik ga komen en duw zijn gezicht nog dieper in mij. Dit is waar ik voor kwam vanavond. Ontspanning en mijn lichaam ontladen. Ik duw hem weg en zie dat ook hij zijn ontlading heeft gevonden. Mooi, dan zit mijn werk erop. Ik maak zijn boeien los en hij blijft netjes geblinddoekt wachten tot ik het pand uit ben. Zodra de deur achter me sluit hoor ik hem nog “Bedankt mevrouw” roepen. Ik stap in mijn auto en rijd richting huis. Nu kan ik heerlijk slapen…

Plotselinge hitte

Met mijn gedachten in de wolken loop ik de woonkamer in. Het was een drukke dag vandaag. De koelkast zoemt uitnodigend wanneer ik in mezelf mompelend de keuken in loop. Terwijl de prik mijn glas vult, voel ik dat mijn nekharen overeind gaan staan. Er klopt iets niet. Mijn ogen zoeken naar iets opvallends maar vinden niets verontrustends. Schouderophalend neem ik een flinke teug en besef dat de werkdruk parten begint te spelen. Met het glas nog in mijn hand schop ik mijn schoenen uit en slof richting de badkamer. Het steriele wit van de tegels kalmeert me. Ik draai de douchekraan open en besef me dat ik wel wat kwaliteittijd heb verdiend. Mijn kleren belanden op de grond naast de wasmand en terwijl stoom de badkamer vult, snuffel ik rond op zoek naar mijn luxe, maar vooral dure, douchegel. Eenmaal gevonden stap ik onder de hete straal en trek het douchegordijn dicht. Mijn lichaam ontspant onmiddellijk en ik geniet van de hitte op mijn huid. Zo blijf ik een paar minuten met gesloten ogen staan. Opeens voel ik me ongemakkelijk. Mijn lichaam reageert op iets of iemand. Met een lichte paniek pak ik het douchegordijn en gluur snel de badkamer door. Een silhouet vangt mijn beeld. Lang, breed, mannelijk….en naakt! Terwijl mijn mond naar woorden zoekt, stapt hij naar voren en komt bij mij staan. De waterdruppels zoeken een weg naar beneden langs zijn gespierde torso. Veel tijd om na te denken heb ik niet, want hij draait mij om en zorgt dat ik met mijn hoofd richting de muur kom te staan. Zijn handen rusten op mijn schouders en kneden langzaam de stress van de afgelopen dagen weg. Een lichte kreun van heerlijkheid sluipt uit mijn mond. De zoveel graden celcius brengen een rozigheid met zich mee en in combinatie met mijn mannelijk gezelschap, heb ik geen andere keuze dan te blijven staan en te genieten. Zijn handen kneden elk deel van mijn lichaam. Zijn vingers beroeren mijn erogene zones en mijn lichaam is zich aan het opladen. Net wanneer ik denk dat het gaat ontploffen, schreeuw ik het uit: “Fuck, wat koud!” In één klap terug in de realiteit. Morgen eerst de monteur van de boiler bellen. 

Schrijfmarathon ronde 1

Brandende passie

Met een luide kreun komt ze klaar.
Als zij haar ogen opent, brandt daar een hevig verlangend vuur.
Ik houd haar hoofd vast en verlies mij in haar blik, terwijl ik met haar vrij
.

Dit was mijn stuk. Tijdens mij inschrijving dacht ik; oh, dat doe ik wel even. Maar schrijven in opdracht is zo veel moeilijker dan ik had gedacht. Je moet rekening houden met regels, aantal woorden, bepaalde woorden of zinnen. Lastig, lastig, lastig.

Stemronde 1

Lieve mensen, volgers, bloggers, toevallige passanten.

Als jullie nog niet gestemd hebben op de eerste ronde van de Schrijfmarathon…vraag ik mij af wat er mis is gegaan? Is de keuze soms te moeilijk? Hebben jullie niet de goede site? Of hebben jullie nog geen rustig plekje kunnen vinden om te stemmen?  

Hierbij de site waarop jullie je stem uit kunnen brengen. 

http://ewanederland.nl/2017/02/sm-2017-ronde-1/

Namens alle deelnemers, inclusief mijzelf, wil ik jullie nu alvast bedanken voor jullie stem.

Liefs Lady L

Thewa 19; Overuren

Weer storing! Ik druk op de aan/uitknop, maar er gebeurt helemaal niets. Met een zucht klap ik mijn laptop dicht. Morgen weer een nieuwe dag. De presentatie met als onderwerp ‘De oerdrift in het beest’ moet over twee dagen klaar zijn. Ik ben allang blij dat ik zelf het podium niet op hoef. Gelukkig bood Joris uit zichzelf aan om te spreken tegenover onze 150 collega’s. Terwijl ik mijn spullen bij elkaar raap om naar huis te gaan, krijg ik een what’s appje van Joris. ‘Ik ga vanavond wat drinken met de jongens. Wacht niet op mij. Slaap lekker. Ik hou van je. J.’ Natuurlijk, ik maak overuren en meneer gaat ergens lekker het beest uithangen. Uit frustratie gooi ik mijn telefoon op het dikke, blauwe tapijt van mijn kantoor. Het mobiele apparaat belandt ergens onder de radiator bij het raam.
Ik moet deze kamer uit. Op de gang klikken de  hakken van mijn pumps over de hele etage. Bij het frisdrankapparaat leg ik mijn hoofd tegen het koele metaal. Dat is fijn. Het punt is niet dat Joris wat gaat drinken, maar de laatste tijd loopt het gewoon niet zo tussen ons. Kleine akkefietjes die uitlopen op escalaties waar je u tegen zegt. Hij gedraagt zich gehaast en hij raakt me weinig meer aan. Nu ben ik ook geen stoeipoes à la créme, maar toch…
Ik grabbel een euro uit mijn colbertje en stop deze in de gleuf. Mijn vingers toetsen automatisch op de cijfers één en negen. Een blikje Ice Tea Green rolt me tegemoet. Met een flinke teug loop ik rustig weer terug naar mijn kantoor. De laatste spullen opruimen en naar huis. Daar met een goed boek op de bank onder mijn favoriete, smoezelige roze fleecedeken en relaxen.
Weer terug in mijn kantoor pak ik mijn laptop in en wat paperassen. Ik doe mijn jasje aan en knip de lichten uit. Nog een laatste blik en dan trekt een blauw, knipperend lichtje mijn aandacht. Oh ja, mijn telefoon. Als mijn hoofd toch ook niet vast zat… Ik moet op mijn knieën om dat verdomde ding te pakken te krijgen. Wanneer ik sta, kijk ik naar buiten. Het regent. Bah. Mijn ogen glijden langs het flatgebouw aan de overkant. Bijna overal zitten mensen apatisch televisie te kijken. De meneer op de derde etage is standaard bezig op zijn viool en de kinderen van de vijfde rennen de kamer door met een hysterische moeder er achter aan. Ik grinnik. Dan zakt mijn mond open. Oh, kijk eens aan. Mevrouwtje Blondie  van de zesde heeft gezelschap! In alleen lingerie paradeert ze door de kamer. Ik moet toegeven; ze heeft een goed lichaam. Maar zodra ze haar mond open doet, is alle charme plots verdwenen. Wat een snerkstem! Benieuwd hoe dit af gaat lopen, gluur ik stiekem mee. Ik ben wel benieuwd naar de ‘geluksvogel’. Bruine krullen vangen mijn beeld. Door de afstand kan ik zijn gezicht niet goed zien. Blondie gooit haar hoofd in haar nek. Geluksvogel kust haar nek. Zijn handen gaan over haar lichaam en maken haar bh los. Ondertussen heeft zij hem al uit zijn boxershort gekregen. Mijn lichaam reageert op dit schouwspel. Ik bevochtig mijn lippen en mijn lichaamstemperatuur stijgt. Zonder ook maar een moment te missen, trek ik mijn jasje en colbertje uit. Aan de overkant zijn de twee ondertussen bezig met de mondelinge overhoringen. Zij neemt lange halen terwijl hij haar hoofd vastheeft en met het ritme mee beweegt. Onbewust glijden mijn eigen handen over mijn borsten en kneed deze zacht. Ik hoor hoe mijn adem ontsnapt aan mijn lippen. Terwijl de geluksvogel op de bank gaat liggen, valt me iets op. Hij heeft een tatoeage op zijn borst. Grappig, Joris heeft daar ook een tatoeage….en bruine krullen. Een beangstigend gevoel neemt bezit van mijn lichaam. Het zou toch niet dat….welnee, doe niet zo raar. Joris ging wat drinken. Maar toch vertrouw ik het niet. Als een kip zonder kop trek ik mijn dossierkast open op zoek naar de camera. Uiteraard ligt dat ding op de bovenste plank achterin. Met een klein sprongetje lukt het mij om het hengsel te pakken te krijgen. Door de paniek druk ik eerst op drie verschillende knoppen. Stom ding, ga aan! Met een zoefend geluid schuift de lens naar buiten. Ik trek een sprintje terug naar het raam en struikel ondertussen over mijn tas. Krabbelend kom ik overeind en zoek naar het goedkope theater. Met een druk op de camera zoom ik in. Het beeld stelt zich scherp en in een milliseconde hebben mijn hersens de boodschap verwerkt. Vuile schoft! Het vocht dat zich een paar minuten geleden nog door mijn onderste lippen naar buiten probeerde te sijpelen, is spontaan opgedroogd. Mijn tepels zijn door schrik naar binnen getrokken. Het is Joris die zich laat berijden door Blondie. Mijn Joris! Zijn handen graaien naar haar borsten. Haar heupen bewegen heen en weer over zijn lid. Blijkbaar genieten ze ervan, want door de geweldige camera kan ik de zweetdruppels op zijn voorhoofd zelfs zien.
Wat een vies beest! Een glimlach op mijn gezicht. Een paar klikken op de Nixon en ik sluit de luxaflex. Zeer beheerst loop ik naar het kantoor hiernaast. Op de algemene computer upload ik de foto’s en typ de laatste feitjes in de presentatie. Ik sluit de computer af en met al mijn spullen loop ik naar beneden. De usb-stick in de envelop geef ik af bij de receptie met de tekst: ‘Dit is de presentatie van Joris voor donderdag. Zou je deze donderdagmorgen om half 10 aan hem willen overhandigen?’ Ze knikt en met een ‘goedenavond’ loop ik naar buiten. Met mijn telefoon tegen mijn oor bel ik Sandra. ‘Heej chick! Zin in een drankje?’

Thewa

<a href=”http://ewanederland.nl/thewa&#8221; title=”Thewa”><img src=”http://ewanederland.nl/wp-content/uploads/2015/06/thewa200.jpg&#8221; alt=”Thewa” title=”Thewa” style=”border:none;” /></a>

MissFeelings

Lieve allemaal, 

Mijn blogs schieten alle kanten op. Van erotisch leesvoer tot aan real time emoties. Om het voor mijzelf overzichtelijk te houden en mijn publiek te verbreden, heb ik een nieuwe wordpress aangemaakt:

missfeelings.wordpress.com 

Op dit account staan mijn blogs over emoties en gevoelens. 

Uiteraard blijft Lady Labyrint gewoon in de lucht. By the way…de inschrijving voor de Schrijfmarathon 2017 is bevestigd! Volg, lees en stem vanaf januari op ewanederland.nl

Liefs Lady L

Bevrijding

Een traan rolt uit mijn ooghoek. Weg vegen heeft geen zin. Binnen enkele seconden zal de volgende zich aankondigen. Het is niet de pijn van de klappen die zorgen voor het ontsnapte zoute vocht. De echte pijn zit in mijn lichaam. Het heeft te lang vast gezeten. Ik zag geen andere uitweg dan dit. Mijn poriën openen zich stuk voor stuk met elke klap. Door jou mij te laten breken, bevrijd ik mijzelf.

The party is on (2)

Dit moet ik goed gaan aanpakken. Hij probeert mij gek te maken. Ik zal hem een koekje van eigen deeg geven. Vastberaden loop ik door het pand en hoe meer ik zie, hoe meer mijn plan zich vormt. 
Het kruis, laten we daar beginnen. Momenteel staat er niemand vast en kan ik mijn kans pakken. Een knappe jongeman is zijn floggers en bats aan het inpakken in een oude bruine reiskoffer. “Als u zo vriendelijk zou willen zijn?” Met mijn verleidelijkste glimlach stap ik wat naar achter tot ik tegen het kruis sta. De man kijkt vragend naar zijn partner en wacht op een antwoord. Zij geeft een knikje en schenkt mij een meelevende blik. Met zelfvertrouwen ontdoe ik mij van mijn topje en rokje, draai me om en ga in de juiste houding staan. Met een paar snelle handelingen gespt hij de boeien vast. Ik adem diep in en hoop dat mijn gezelschap  zichzelf voor zijn kop zal slaan als hij dit ziet. Als…shit! Hij weet helemaal niet dat ik hier sta! Een vlaag van paniek spoelt door mijn lichaam. Veel tijd om na te denken is er niet. De jongeman neemt zijn taak erg serieus en laat mij meerdere keren naar adem happen. De vurige pijn is soms bijna niet te houden. Alles brandt. Waar het door komt weet ik niet, maar ik zak steeds dieper weg in een soort roes. Ik begin de pijn te verwelkomen. 
Mijn roes is in één klap weg als ik geschreeuw hoor. “Heej! Wat the fuck doe jij nou man! Ik heb je geen toestemming gegeven om met haar te spelen!” De jongeman begint zich te verontschuldigen. “Sorry gast. Ze vroeg me zelf om…nou ja….ik wist niet eens dat…ik maak haar los ok?” De boeien rond mijn enkels en polsen worden los gemaakt en mijn lichaam moet even acclimatiseren. Rond ons hebben mensen zich verzameld en fluisteren met elkaar. Blijkbaar is dit een heel spektakel.  “Zo, dus jij wilt spelen?!” Zijn dreigende toon laat blijken dat ik deze ronde gewonnen heb. “Jij je zin. Dan gaan wij spelen!” Zijn greep in mijn nek is als een bankschroef. Hij sleurt mij bijna mee naar de schandpaal. Een balk over mijn hoofd zorgt ervoor dat ik alleen voor me uit kan kijken. Dezelfde balk belemmert mijn armen om ook maar enigzins bescherming te bieden tegen wat dan ook zal komen. Mijn naakte lichaam wordt aangeboden waar ik niets tegen kan beginnen. Mijn toch al rauwe vlees wordt bewerkt met een cane. De felle pijnscheuten zijn een uiting van zijn boosheid. Tranen schieten in mijn ogen. Ik wil hier geen zwakte tonen, maar dit is bijna onhoudbaar. Met dat beetje bewegingsruimte wat ik heb, kronkel ik mijn lichaam in de hoop wat verlichting te vinden en wat slagen te missen. Zijn woede blijkt nog niet bekoeld. Vanuit het niets voel ik zijn vingers in mij. Snel en behendig vingert hij mij in het bijzijn van iedereen. Vanuit mijn onderbuik voel ik een heftig orgasme opkomen, maar hij laat me dit niet toe. Zodra hij zijn vingers uit mij haalt, voel ik hoe mijn vocht zich een weg naar buiten baant en op de vloer druppelt. Hij gaat voor me staan. Mijn hoofd heeft weinig ruimte en ik kan hem niet in de ogen kijken. Het enige wat ik zie is zijn broek die op zijn enkels valt. Een enorme erectie vult mijn gezichtsveld. “Mond open.” Volgens mij klinkt hij al minder boos. Mijn lippen wijken uiteen en zijn eikel boort zich in mijn mond. Hij neukt mijn gezicht. Diepe stoten zorgen voor kokreflexen, maar hij schijnt geen medeleven te tonen. Zijn lul verdwijnt dan uit mijn mond en ook uit mijn zicht. Zonder enige waarschuwing stoot hij bij mij naar binnen. Ik grom en sluit mijn ogen. Veel meer heb ik niet nodig om gigantisch klaar te komen. Nog een paar stoten en met veel gekreun kom ik spuitend over hem heen klaar. Tegelijkertijd verlost hij ook zijn zaad in mij. Zo blijven we even staan. Als één samengesmolten product. Hij verwijdert zich uit mij en bevrijdt mij van die achterlijke balk.  Hij pakt mijn hand en samen zakken we op de grond. Een fleecedeken wordt over ons heen gelegd. “Beloof me dat je nooit meer zonder toestemming met een ander speelt.” Ik knik en leg mijn hoofd tegen zijn borstkas. Een gelukzalige glimlach komt op mijn gezicht. Wat een geweldige avond.

The party is on

Nogmaals kijk ik in de passpiegel in mijn slaapkamer. Ik bekijk mijzelf van links, van rechts en draai mij nogmaals rond om mijn achterwerk te bekijken. Het zwarte leren rokje dat ik online heb gekocht past precies. Het sluit mooi rond mijn bovenbenen. Het is niet te kort, maar kort genoeg om een blaasontsteking op te lopen. Ik twijfel of ik een panty zal aantrekken, maar verwerp dit idee gelijk weer. Dat is volgens mij echt een no-go.
Mijn brein hinkt op twee gedachten. Ben ik hier überhaupt wel klaar voor. Durf ik dit wel? En de gedachte dat ik mij niet zo aan moet stellen en gewoon eens iets door moet zetten. 
Op dat moment gaat de deurbel. Nog een laatste blik in de spiegel en ik pak mijn lange jas van bed. Zodra ik de voordeur uitstap is er niets te zien van wat ik hieronder aan heb. Als je mij nu op straat zou tegenkomen zou je denken dat ik een beschaafd meisje ben dat naar een luxe etentje gaat. Maar dit beschaafde meisje heeft hele andere plannen. Ik stap in de auto en doe met een diepe zucht mijn gordel om. “Zenuwachtig?” Ik glimlach en kijk hem aan. De man naast mij is één en al mysterie. Het enige wat ik van hem weet is zijn telefoonnummer en toch vertrouw ik hem. Noem het naïef, maar ik denk dat ik mensen wel kan inschatten. “Het wordt een leuke avond. Echt waar. Vertrouw me. Als je iets niet wilt, gebeurt er niets. We kijken wat rond, praten en drinken wat. Daarna zien we wel hoe het loopt.” Ik knik en probeer te ontspannen. Hij heeft vast gelijk. 
Zodra we het industrieterrein oprijden, lijkt het wel alsof we in een andere wereld terechtkomen. Overal zijn mensen op weg naar het feest. Gekleed in slechts een paar lapjes stof die de kou niet buiten kunnen houden. Ze lijken zo…normaal. Met fascinatie bekijk ik de vrouwen en mannen. Hier kunnen ze zichzelf zijn.
Hij leidt me naar de ingang en neemt mijn jas aan. Vervolgens wordt hij door meerdere mensen uitbundig begroet. Ik word voorgesteld en iedereen is even lief voor me. Wat een verschil met de ‘normale’ wereld denk ik bij mijzelf. Daar interesseert het niemand wie ik ben en wat ik doe. 
Als we een drankje bij de bar gaan halen, heb ik de kans eens goed rond te kijken. Het oude pand is omgetoverd tot een waar speelpaleis. Aan het plafond hangen meerdere soorten haken en kettingen. Links in de hoek staat een kruis en daarnaast iets wat lijkt op een schandpaal. Rechts staan sofa’s en er liggen verspreid kussens op de vloer. Dan wordt mijn blik getrokken door iets wat er achterin het pand gebeurt. Ik loop langzaam wat meer naar het tafereel en probeer te ontdekken wat hier gaande is. Op een soort podium staat een vrouw. Een man is bezig touwen om haar heen te knopen. Het spel hypnotiseert me. De vrouw glimlacht en kijkt naar de man. Hij gluurt af en toe naar haar en schenkt haar een liefdevolle blik. De touwen rond haar lichaam zien er schitterend uit en ik vraag mijzelf af hoe het zou voelen. Ik word uit mijn dagdroom geholpen door mijn gezelschap. “Wat vind je er van?” Zonder hem aan te kijken zeg ik: “Het is schitterend. Wow, moet je dat zien. Ze vertrouwen elkaar blindelings.” “Doet het wat met je?” Zijn vraag brengt mij uit balans. Niet-begrijpend kijk ik in zijn ogen. “Hoe bedoel je?” Een kleine grijns speelt op uit zijn mondhoek. Ondeugend kijkt hij me aan. “Je weet best wat ik bedoel. Wordt je er opgewonden van? Vraag je jezelf af hoe het zou zijn als jij daar zou staan?” Ik ben blij dat het vrij donker is binnen zodat hij niet kan zien dat ik bloos. Het doet me meer dan ik had verwacht. Ik voel hoe het rokje tegen mijn benen plakt en hoe mijn lichaam zich verwarmt. “Dat dacht ik al. Kom eens mee.” Hij pakt mijn hand en begeleidt me naar een sofa. Zodra ik naast hem wil neerploffen, schudt hij zijn hoofd. “Nee meisje, jouw plaats is hier.” Hij klopt op het kussen op de grond voor zijn voeten. Ik zak door mijn knieën en probeer een houding te vinden wat comfortabel is en wat tegelijkertijd niet alles down under laat zien. Zodra ik goed zit, masseert hij mijn nek. Eerst lief en teder maar al snel grijpen zijn vingers bepaalde spieren en krimp ik ineen. Ik wil mij omdraaien om te vragen wat hij aan het doen is, maar dit wordt resoluut tegengehouden. Zijn vingers vinden plekken in mijn hals en op mijn rug die mij precies laten doen wat hij zegt. De macht die hij lijkt te bezitten, groeit met iedere aanraking. Mijn ademhaling wordt dieper en soms ontsnapt een zachte kreun mijn lippen. Opeens staat hij op en trekt mij omhoog. Woorden worden blijkbaar niet meer gebruikt om duidelijk te maken wat hij wilt.  Hij gaat achter mij staan en ik wacht af. Dan een vinger over mijn ruggengraat. Mijn schouders ontspannen zich en juist op het moment dat ik volledig tot rust lijk te komen, vindt hij een pijnpunt en duwt me zonder al teveel kracht op de grond. Op handen en knieën zit ik daar. Omringd door spelende mensen. Mensen die totaal geen acht slaan op mij. Het maakt mij eerlijk ook niets meer uit. Zijn dominantie voelt als een bevrijding. Nog een pijnpunt wordt gebruikt om mij met mijn gezicht op de grond te houden. Mijn kont steekt hierdoor gewillig in de lucht. Ik wil hem in mij voelen. De gedachte dringt zich aan mij op. Blijkbaar ben ik te gewillig, want hij geeft mij een flinke pets op mijn billen en helpt mij overeind. Mijn handen proberen zijn blouse open te maken, maar hij weerhoudt mij hier van. “Tuttut, niet zo ongeduldig. Het is je eerste feestje. Kijk wat rond, praat met wat mensen en geniet.” Hij draait zich om en loopt lachend naar de bar, mij geil achter latend.
De avond is nog niet voorbij en ik zal je in mij voelen. Dat beloof ik je…